Index | Archive | Search |  
 

Diseases > Hypoglykemie

Hypoglykemie

Hypoglykemie betekent lage bloedsuikerspiegel. Begin 2001 kwam ik erachter dat ik alle koolhydraten zeer slecht verdraagde. Na het nuttigen van koolhydraten (zoals in vruchten, suikers, aardappelen, granen, etc) duurde het ongeveer een of twee uur voordat ik in een dip terecht kwam. Dan voelde ik me erg futloos en kon ik niet helder denken. Na het lezen van een aantal boeken, kwam ik tot de ontdekking dat ik alle koolhydraten moet vermijden. Nu eet ik per dag slechts 30 gram koolhydraten, die alle afkomstig zijn uit groenten. Ik eet dus geen suiker, brood, aardappelen of andere graanprodukten meer. Dit was meteen een schot in de roos. Mijn bloedsuikers zijn nu stabiel. Alle symptomen zijn verdwenen.

De oorzaak

Na het doorlezen en bestuderen van vele medische studies en boeken, kom ik tot de ontdekking dat hypoglykemie te genezen is. Ik zal deze stelling onderbouwen aan de hand van een selektie wetenschappelijke studies.

Overmatige consumptie van koolhydraten is de directe oorzaak. Het maakt niet uit of dit zetmelen of suikers zijn. Beide worden namelijk ongeveer even snel geabsorbeerd en zorgen dus voor een gelijke bloedsuikerverhoging. Zo heeft een gekookte aardappel een hogere glycemische indexwaarde dan tafelsuiker.

Alle koolhydraten worden in de duodenum (het eerste deel van de dunne darm) omgezet naar monosacchariden, voornamelijk glucose (maar ook: fructose en galactose). Alle zetmelen worden omgezet naar maltose en isomaltose (een dubbelsuiker) om vervolgens omgezet te worden naar glucose+glucose. Glucose is het type suiker dat door de cellen gebruikt kan worden. De bloedsuikerwaarde geeft dus eigenlijk de concentratie glucose molekulen in het bloed weer.

Studies [Barbagallo, Renick 1994] tonen aan dat hoge bloedsuikerwaarden er voor zorgen dat verschillende mineralen het lichaam uit gespoeld worden. Het betreft hier vooral het zeer essentiele mineraal magnesium. Calcium, de antagonist van magnesium blijft echter wel in het lichaam. Na jaren een koolhydratenrijk dieet te eten (zoals iedereen in de Westerse wereld eet), waar bovendien ook nog weinig magnesium in aanwezig is, ontstaat er dus onvermijdelijk een magnesium tekort in het bloed en iets later ook in de cellen: Een intracellulair magnesiumtekort.

Magnesium is echter nodig voor een goede insuline metabolisme
Bij een laag intracellulair Magnesium van de insuline-producerende cellen van de alvleesklier, raakt de insuline produktie ontregeld. Daarnaast resulteert een laag intracellulair magnesium in alle overige cellen van het lichaam in een verhoogde insuline resistentie. Insuline resistentie betekent dat de cellen niet meer goed op insuline reageren. Insuline is in feite de sleutel die de deur van de cel opent, zodat de glucose molekulen de cel in kunnen stromen. Als deze sleutel dus niet meer past (doordat het magnesium tekort het slot verandert heeft), zal het bloedsuikerniveau niet meer goed gereguleerd kunnen worden door de insuline.

Wat gaat er fout ?

Als er nu een boterham gegeten wordt, wordt deze in de darmen omgezet naar miljoenen glucose molekulen (zetmeel --> maltose --> glucose+glucose), die vervolgens in het bloed opgenomen wordt. Een boterham bevat zoveel glucose dat de bloedsuikers erg hoog worden. De alvleesklier reageert nu door insuline te produceren. De alvleesklier is een zelfregelend orgaan. Het meet constant de bloedsuikerwaarden en pompt bij een verhoging van deze waarden insuline in het bloed. De insuline hoort nu de glucose in de cellen toe te laten, zodat het bloedsuikerniveau daalt, met als resultaat dat de alvleesklier ook minder insuline pompt. Als uiteindelijk de bloedsuikerwaarden weer neutraal zijn, stopt de alvleesklier met pompen.

Dit gebeurt helaas niet. De insulinesleutel past namelijk niet meer op het slot van de glucosedeur van de cel. Het resultaat is dat de hoge bloedsuikers aanhouden en dat de alvleesklier doorgaat met het pompen van insuline. We noemen dit hyperinsulinemea (hyper=te hoog). Na verloop van tijd begint Een deel van de cellen inmiddels toch op de insuline te reageren. Het bloedsuikerniveau daalt langzaam aan. Wanneer de neutrale bloedsuikerwaarden bereikt zijn stopt de alvleesklier met pompen. Helaas heeft het erg lang geduurd voordat de waarden daalden. Het resultaat is dat er een hele grote hoeveelheid van het hormoon insuline in het bloed aanwezig blijft. Het bloedsuikerniveau blijft hierdoor doordalen tot onder het neutrale niveau.

Normaal treedt er nu een regulerende aktie in werking die ervoor zorgt dat het bloedsuikerniveau weer op peil komt. Het betreft hier het hormoon glucagon, dat ook door de alvleesklier geproduceerd wordt. Glucagon zorgt ervoor dat glycogeenreserves (glycogeen is dierlijk zetmeel) in het lichaam omgezet worden naar glucose en in de bloedbaan worden gebracht. Het probleem is echter dat het hoge gehalte aan insuline in het bloed de produktie van glucagon onmogelijk maken. Het bloedsuikerniveau daalt dus verder en verder tot de persoon bijna in een coma raakt.

Op dat moment trekt het lichaam aan de noodrem en wordt het hormoon epinephrine gebruikt. Dit zorgt ervoor dat (ongeacht het insulineniveau in het bloed) de glycogeenreserves daadwerkelijk gebruikt worden. Het bloedsuikerniveau stijgt weer en snel bereikt het weer de neutrale waarden.
De epinephrine (ook wel: adrenaline) zorgt echter voor het "fight or flight" syndroom. De persoon staat te trillen op zijn benen alsof hij net oog in oog stond met een leeuw. Vaak staat het zweet op zijn/haar voorhoofd. Het probleem is dat epinephrine een redelijk lange halfwaardetijd heeft. Het duurt tot een week voordat alle epinephrine uit het bloed verdwenen is. Dit verklaart dan ook waarom een hypoglykemie patient snel geirriteerd is en soms erg vijandig kan overkomen.

De oplossing

Om hypoglykemie te vermijden moeten in de eerste plaats nagenoeg alle koolhydraten uit het dieet verwijderd worden. Dit betekent dus: Geen brood, geen pasta, geen suikerbevattende produkten, geen granen, geen mais, geen aardappelen meer. In plaats daarvan eet u meer vetten en eiwitten. Lees hier hoe onschuldig en juist gezond vetten en eiwitten zijn.

Vervolgens moeten de intracellulaire magnesiumwaarden weer op peil gebracht worden. Begin met het slikken van Magnesium-glycinaat pillen, zo'n 1000mg per dag. Dit is om de ergste symptomen te verhelpen. De echte oplossing is het toedienen per infuus of injectie van 4.500mg magnesium per dag. En dit vier weken lang. Dat zijn in ieder geval de waarden die gebruikt zijn in deze studie. Mogelijk zijn lagere waarden ook effectief.
Noot (19 maart 2002): Lees verder onder het kopje Ervaring. Ik denk nu dat magnesiumsupplementatie in combinatie met een laag-koolhydraten dieet voldoende is om hypoglykemie veroorzaakt door insulin resistance te genezen.
Wanneer nu de intracellulaire magnesiumwaarden weer op peil zijn gebracht kunnen er voorzichtig weer meer koolhydraten gegeten worden. Overdrijf dit echter niet, want het eten van koolhydraten was de directe oorzaak van de hypoglykemie.

Daarnaast is het ook verstandig om een magnesiumsupplement te blijven gebruiken, want zoals ik eerder al zei, bevat het Westerse dieet lang niet genoeg magnesium. Er zijn zelfs studies waarin geconcludeerd wordt dat zo'n 70% van de bevolking een magnesiumtekort heeft. Het is ook van belang om periodiek de intracellulaire magnesiumwaarden te controleren. Dit kan o.a. bij het Europees Lab voor Nutrienten in Bunnik. Dit kost ongeveer 150 gulden. Serum-magnesium waarden zijn nietszeggend, want slechts 1% van het magnesium bevindt zich in het bloed.

Toepasbaarheid bij andere aandoeningen

Dit zelfde protocol kan gebruikt worden bij o.a.: Magnesium is namelijk een zeer belangrijk mineraal in het lichaam. Alle cellen van het lichaam hebben voldoende magnesium nodig voor een goede werking. Zo exploderen de mestcellen bijvoorbeeld te snel als de intracellulaire magnesiumwaarden te laag zijn. Mestcellen bevatten histamines die verantwoordelijk zijn voor de allergische reacties van het lichaam.
Daarnaast is Magnesium nodig voor het ontspannen van spieren, terwijl Calcium nodig is voor het samentrekken van spieren. Als de verhouding Magnesium- Calcium verstoord is, trekt een spier te snel samen. Dit veroorzaakt spiertrekkingen en in het hart hartritmestoornissen.

De lever heeft Magnesium nodig voor het ontgiften van chemische substanties. De darmen hebben Magnesium nodig voor het absorberen van Magnesium uit het voedsel (bedenk wat dit voor consequenties heeft). Als de Magnesium-Calcium verhouding verstoord is in de hersenen, gaan neuronen ongecontroleerd vuren. Hier geldt namelijk een analogie met de spieren: Calcium is nodig voor het spannen en magnesium zorgt voor het ontspannen.

Later leerde ik dat het volgen van een laag-koolhydraten dieet voor minimaal zes maanden de insulin resistance kan genezen. Zeker wanneer dit gecombineerd wordt met magnesiumsupplementatie zou dit voldoende moeten zijn. Mijn ervaring is dan ook dat mijn glucose tolerantie verbeterd is, hoewel ik geen experimenten wil doen om dit hard aan te tonen.
Tevens heb ik het vermoeden dat een deel van mijn hypoglykemie problemen veroorzaakt wordt door gistsoorten in mijn darmen die arabinose produceren. Dit is een soort suiker, dat via een complex mechanisme een funktioneel vitamine B6 tekort veroorzaakt. Vitamine B6 is echter nodig voor gluconeogenesis, oftewel de conversie van eiwitten naar suikers. Als dit mechanisme niet goed werkt, ontstaat gemakkelijk hypoglykemie (zeker wanneer de glycogeenreserves zeer laag zijn).
Een andere mogelijke oorzaak van hypoglykemie kan een slecht werkende bijnierschors zijn. De bijnierschors is verantwoordelijk voor de produktie van o.a. cortisol en aldosteron. Deze hormonen hebben een grote invloed op de suikerhuishouding in het lichaam. Wanneer de bijnierschors ontregeld is, heeft dat dus ook consequenties voor de bloedsuikerwaarden. Meer over de exacte mechanismen wordt binnenkort gepubliceerd.

Studies
Klik hier voor een overzicht van studies met betrekking tot hypoglykemie
Klik hier voor een overzicht van studies met betrekking tot hypomagnesemia

Lees ook het hypoglykemie artikel geschreven door F. Veldman.

Revisie: 19 maart 2002, Ed
Binnenkort informatie over andere oorzaken van hypoglykemie, namelijk arabinose producerende gisten en een falende bijnierschors.

Correspondentie

Hieronder publiceer ik de artikelen die ik in de nieuwsgroep geschreven heb:

  Conversations  
 
I think I've finally found some concrete evidence that Mg can cure hypoglycemia !

I was first discouraged by this information here:
www.newtreatments.org/ga.php?linkid=142
In efforts to clarify the relationship between insulin resistance and magnesium, several research groups have examined the effects of magnesium supplementation and glucose
handling. Paolisso et al conducted a double-blind, randomized, crossover study to test the impact of magnesium supplementation on, among other factors, insulin resistance in
elderly individuals. They provided subjects with 4.5 grams magnesium daily for four weeks, which resulted in a significant increase in erythrocyte magnesium concentrations. This
intervention also resulted in an improvement in insulin sensitivity, and this improvement correlated with the improved magnesium status.115
Unfortunately, similar improvements in glucose control were not found in a study of magnesium supplementation in people with type 2 diabetes. While Eibl et al showed that oral
magnesium supplementation (30 mmol/day) for three months resulted in a significant improvement in plasma magnesium levels, this improvement was not sustained following
discontinuation of magnesium, and no significant changes in the metabolic control of blood sugar were observed.116
end quote

Summary:
Study one shows that intracellular Mg has really increased. This results in improved insulin sensitivity !
Study two shows that plasma Mg has increased, but no changes in blood sugar control were observed..

I decided to take a look at the studies myself. I found them in Medline..

The first study:
www.newtreatments.org/ga.php?linkid=268 They *administered* 4.5 g/d Mg, I assume by IV

The second study:
www.newtreatments.org/Hypomagnesia/ga/269 They used an *oral* Mg supplement.

This difference explains why the 2nd study didn't show an improvement:
* Oral Magnesium is not very well absorbed
* 4.5 g/day is a *LOT* when taken orally, so I assume they used a much smaller amount (of which not all is absorbed)
* Experiences show that only specific forms of oral Mg end up *IN* in the cell and thus increase intracellular Mg, which eventually decreases insulin resistance

When you read the remaining info on Mg, you can only conclude that Mg *CAN* decrease insulin resistance (increase insulin sensitivity) and *MAY* cure diabetes II !
Further quotes from: www.newtreatments.org/ga.php?linkid=142
Available research suggests an association between magnesium deficiency and insulin resistance. In two patient populations normally associated with insulin resistance,
overweight and type 2 diabetic individuals, magnesium deficiency is a relatively common occurrence.69,70 Depletion of intracellular free magnesium has also been found to be a
characteristic feature of insulin resistance among subjects with essential hypertension.110

Nadler et al reported a decrease in insulin sensitivity with magnesium deficiency in all subjects studied.111 Humphries et al reported a clear association between the lowest
consumption of dietary magnesium and the highest degree of insulin resistance among non-diabetic subjects.112 Dominguez et al confirmed this observation, finding that among
both normotensive and hypertensive subjects, a higher magnesium level corresponded to a greater degree of sensitivity to insulin.110 Looking at this association from another
perspective, research indicated an infusion of insulin lowered the ability to accumulate intracellular magnesium, and this response to insulin might be even more exaggerated
among individuals with higher degrees of insulin resistance.113 Lefebvre et al, in their evaluation of magnesium's role in glucose metabolism, concluded, "...magnesium
deficiency results in impaired insulin secretion while magnesium replacement restores insulin secretion. Furthermore, experimental magnesium deficiency reduces tissue sensitivity
to insulin."114
end quote

So, I now know what causes hypoglycemia and diabetes II..

CAUSE:
* High consumption of bloodsugar raising foods (sugars, but also starches like potatoes, etc)
* Glucose causes increase of intracellular Calcium and decrease of Magnesium 1 Barbagallo 1994
* Low intracellular Magnesium causes insulin resistance and also alters pancreas insulin secreting cells

TREATMENT:
* Low-Carb diet to prevent further Mg excretion, because every gram of glucose increases bloodsugar levels for a long period of time
* Effective Magnesium repletion using a good oral supplement or preferably a chronic administration of Mg by IV for a couple of weeks.
(Perhaps Boron supplements when there is still high Mg excretion)

Ref 1:
www.newtreatments.org/ga.php?linkid=112 It's long been known that sugar causes these nutrients to be lost in the urine, but the calcium level in the blood hardly varies. However, recent nuclear magnetic resonance
imaging studies show that the blood sugar level determines calcium and magnesium levels inside the cell. The studies found that the higher the blood sugar, the more calcium
and the less magnesium there is within living cells (Barbagallo 1994).

Barbagallo 1994: www.newtreatments.org/Hypomagnesia/ga/270
Ref 2:
www.newtreatments.org/ga.php?linkid=112 In rats, permanent high insulin levels developed after a time proportional to the amount of sugar in their diets. Although their insulin levels normalized when sugar was withdrawn,
the hyperinsulinemea reappeared in days when sugar was reintroduced, so the damage is permanent (Yudkin 1972). Significantly, sugar in the diet of rats reduced their life span
(Dalderup 1969). In humans, non-insulin dependent diabetes can be controlled by diet and exercise, but control is lost if the diabetics return to their old ways. Sugar in the diet
causes permanent injury to the calcium channels of the cells.

In fact it's like this:

Excess carbohydrates cause hypomagnesemia.
Hypomagnesemia causes :
* Diabetes II (and overtime diabetes I because high blood sugars are toxic for pancreas cells)
* Heart diseases
* Severe depressions
* Strange or violent behaviour (some studies suggest that 80-90% of the prisoners are in fact hypoglycemics and thus suffer from hypomagnesemia)
* Many other problems I forgot

Thanks for reading,

I hope I am right about this and that the damage is *not* permanent as Yudkin says in Ref 2.

Ed,
The Netherlands

------------------------------------------

Some additional notes:

You might wonder: Why doesn't anybody know this ?
Why isn't there a single testimonial on the entire internet ?
This might introduce some scepticism, but I will show you why it shouldn't :

For one: People don't know about the Mg-diabetes relation because of the same reasons as why most people don't know the SCDiet
For two: I think nobody has ever followed exactly the right protocol..

The right protocol in theory would be:

* A very low-carb diet
* High Mg supplementation by IV (maybe 4.5 g a day, maybe less)
* Perhaps Boron to decrease urinary losses

When, over time, the intracellular Mg is repleted and the insulin resistance has disappeared, it's important to:

* Stay on a relatively low carb diet. Eating bread and fruit juices again will reinitiate the vicious cycle
* Monitor your intracellular Mg levels periodically

When you think of it: I think nobody has followed this protocol in the entire world..

Perhaps, I will be the first one to try it..
I will have to find a doctor who agrees with me and is willing to administer these high levels of Mg.

I'm beginning to discover I can't handle much more than 600mg of oral Mg daily..
Above that level, even the well-absorbed Mg-glycinate causes diarrhea.
So I think I will need Mg by IV anyway..

Let me know what you think of it..

Ed,
The Netherlands

Another article I posted some time ago, which describes the vicious cycles:

Some info on the vicious cycles:
www.survivediabetes.com/hypt2.htm In the study which
established this, the caries rate was reduced when the sugar diet was
supplemented with the minerals calcium, magnesium and phosphorus. It's long been known that sugar causes these nutrients to be lost in the urine, but the calcium level in the blood hardly varies. However, recent nuclear magnetic resonance imaging studies show that the blood sugar level determines calcium and magnesium levels inside the cell.
The studies found that the higher the blood sugar, the more calcium
and the less magnesium there is within living cells (Barbagallo 1994).

This has astonishing implications. A typical American breakfast
supplies an enormous amount sugar and starches which are very quickly
converted to blood sugar (as much or more as in the Glucose Tolerance
Test), which drives the blood sugar so high as to increase calcium
within the cells. Many Americans eat this much sugar at two or even
three meals per day.

The resulting high calcium level in the insulin-producing cells of the
pancreas makes them over-react and release too much insulin (Resnick
1993), which causes the blood sugar overshoot known as hypoglycemia.
Ordinarily, the glucagon-producing cells of the pancreas would kick
in, making glucagon to tell the liver to get some of the blood sugar
stored as glycogen, but high insulin levels inhibit glucagon
production. So the blood sugar continues to fall until the body
declares an emergency and calls for adrenalin to raise it. Voilą, we
have adrenalin-caused hypoglycemic symptoms of nervousness,
irritability and the like.
END QUOTE

Summary:

Vicious Cycle 1
Version a
----------------------------------------------------------
1. Diet contains too many sugars
2. High insulin levels all the time
2. Intracellular Ca rises, Mg decreases because of Insulin
---} All cells get insulin-resistant because of high Ca
---} Pancreas cells overreact because of high Ca
4. Even higher Insulin levels ---} Back to #3

Vicious Cycle 1
Version b
----------------------------------------------------------
1. Diet contains too much Ca and is deficient in Mg
(Or: Diet contains too many sugars, brocolli, spinach or fats)
2. Intracellular Ca rises, Mg decreases
---} All cells get insulin-resistant because of high Ca
---} Pancreas cells overreact because of high Ca
3. Higher and higher insulin levels
4. Insulin changes intracellular Ca/Mg even further --} Back to #2

Vicious Cycle 2
----------------------------------------------------------
1. Low Mg causes low production of Mg-absorbing cells
2. Even less Mg is absorbed through the intestines --} Back to #1
(This looks like the B12 vicious cycle: B12 is needed by the B12-
absorbing cells in the intestines.. Solution: Transdermal B12 by using
DMSO)

Implications
----------------------------------------------------------
* Hypoglycemia: Insulin levels stay high, bloodsugar plumets, high insulin inhibits glucagon production -} Hypoglycemia -} Adrenalin -} Irritation, stress, nervousness --} Even less Mg because hypoglycemia depletes Mg even further
* Allergy: Mast cells with low-Mg, high-Ca burst very easily and
spread histamines too frequently.
* Depression: The brain can't function properly without Mg
* Hypertension: High Calcium makes the cells of blood vessel walls constrict more readily, causing higher blood pressure.
* Contractions of muscles/spasms: Calcium is needed for contractions, while Mg is needed for releasing.
* Heart arhithmia
* Insomnia, because Mg is needed for REM-sleep

Solution:
One should break the vicious cycles:
* Zero/Low-carb diet
* Supplementation of Magnesium
* If neccessary, IV- or transdermal Magnesium (ViciousCycle 2)
* Very strict zero/low carbohydrate diet, which prevents the pancreas from producing any insulin at all. entering the vicious cycle.. Remember: The pancreas overshoots and the cells are insulin-resistant. More insulin will make them even more insulin-resistant.

* Supplementation of the right Magnesium, which also increases _intracellular Magnesium_.

* DMSO can be used to put Mg in the blood (?), without a needle.. Read the article about the B12-vicious cycle here: www.krysalis.net/b12.htm
Ed,
The Netherlands

 
     



Please note: The information on this website is not a recommendation for treatment. Anyone reading it should consult his/her physician before considering treatment. The author and publisher can't be held responsible for anything. Use on your own risk.
Index | Archive | Search |  
 

This page contains no MySQL references